Ang pamamaalam

Ang pamamaalam

Hindi ko alam paano muling magsisimula.Wala ng calltime.Nag black out na ng tuluyan ang kwento ko sa orosman. Akala ko'y hindi na muli akong maakit sa nakakasilaw na liwanag sa loob ng tanghalan,ngunit bumalik akong umiibig sa kumpleksyon ng entablado.Sa loob ng ilang buwan, iniwan ko ng lubusan ang buhay na kinasanayan.Hindi ko ito pinanghinayangan.Hinayaan kong liparin ang sarili ng hinuhulmang kasaysayan. Hinayaang sila muna ang lumaban para sa bayan. Namukadkad muli ang pasyong noon pa may nakatanim na sa akin.At sa yugtong ito, emosyanal na akong lilisan.Hindi tulad ng dati'y wala na akong balak na lingunin pa ang paikot na hagdan.Bago pa man ang lahat, nag desisyon na akong talunin ang bakod na humihiwalay sa tunay kong mundo.Solido pa rin ang pasya ko sa ngayon, ngunit nabigyan ako ng rasong wag kalimutan si Guerrero.

Paalam, ngunit alam kong umiibig parin ako saiyo at sa mga taong nagpanumbalik ng iyong kislap.Salamat Dulaan.